City Rhythm

Mapping a city through sound

Duiven die opvliegen door een voorbij snellende auto, het geluid van een drilboor, kinderen die joelen op de speelplaats, mensen die keuvelen, geroep op de markt, een tram die voorbij suist, … de stad wordt gekenmerkt door duizend en één geluiden.

Die geluiden zijn kenmerkend voor de bedrijvigheid in de stad. Door het mappen van een stad via geluid ontstaat een dynamisch ontwerp, afhankelijk van het tijdstip waarop het geluid werd geregistreerd.

Imagine a city trough sound

In dit filmpje heb ik verschillende cilinders afgestemd op typische geluiden in de stad, hun hoogte is gelinkt aan de geluidsgolven van de stadsgeluiden waardoor een steeds veranderend “paviljoen” ontstaat.

In een nieuw filmpje heb ik hetzelfde gedaan maar met pixels, geïnspireerd op het werk van Erwin Redl.

City Rhythm

Minimazing the maximum: de stad wordt als het ware gevisualiseerd door het media geluid, deze wordt gecodeerd door hoogte gelinkt aan de geregistreerde geluidsgolven over verschillende punten van de stad. Een rooster wordt over de stad gemapt en dit rooster wordt het plan voor het paviljoen, elke gepixelde staaf representeert een punt in de stad en het geluid dat daar opgenomen is. Het paviljoen is dus veranderlijk en open. Het wordt slechts door informatie beheerst, er is geen begrenzing, slechts pixels die een soort ruimtelijkheid opwekken, dit omwille van de invulling die architectuur heeft ten tijde van het hedendaagse informatietijdperk. Als architectuur slechts een canvas is, waarom dan nog architectuur, slechts als een projectie van media? Waarom geen media als architectuur? Het paviljoen wordt overdag eerder een tijdsindicator door zijn schaduwwerping, de klok van de stad. ‘S nachts komen de pixels veel sterker uit en wordt het meer een ruimtelijke stroom.